Friday, September 24, 2010

Rayaku tidak lengkap tanpa mereka



Seperti biasa, seperti tahun tahun yang sebelumnya, aku akan beraya bersama mereka. Sampai bilalah dapat raya ramai ramai macam ni, makin bertambah tahun, makin sedikit yang ikut beraya. haih. Aku harap dapat kekal sampai bila bila. Even korang ni semua dah beranak pinak, sampai sakit sakit urat pun aku nak raya dengan korang lagi. Terharu la cepat!! ;p



 Inilah manusia manusia yang aku jumpa setiap kali raya




 Tengah tengah syok pergi beraya, aku jumpa satu benda alah ni. Korang taw apa benda ni? Korang tak taw, aku lagi tak tahu!!! Ayat nak stereotype je aku nih. Dia macam ala ala kerepek bawang kot, rasa dia lain sket la, macam mana pulak aku nak cakap rasa dia, yang penting rasa dia lain la, dia lain dan tak sama dengan yang lain sebab tu dia lain. Mengarut!



Lepas raya rumah kawan kawan kitorang pergi rumah cikgu, konvoi ramai ramai. Nak cari rumah cikgu tu punyalah berkerut kerut dahi. Yelah kan pergi setahun sekali. Lainlah kalau tiap tiap hari datang lepak lepak minum petang tu lainlah. hihi




Haaa,, tu yang belakang tudung kaler hijau tu cikgu noraini kidam.






Sebenarnya, kitorang dulu ada kisah pahit dengan cikgu nih. Disebabkan pengalaman yang pahit bagai ubat doktor bagi tu lah kitorang sampai sekarang rapat dengan dia. Alkisahnya dulu, kitorang satu kelas ni semua bega bega belaka. Taw apa tu bega? Degillah lebih kurang. Cikgu bagi kerja sekolah, kitorang tak siapkan. So, merajuk kemain lah cikgu yang sorang ni. haih. Nak merajuk merajuk pulak dengan kitorang ni. Taw lah kitorang ni star bab bab bagi ayat manis manis ni, so dia pun nak rasa gak. Wahah!


Masalahnya, bukan kitorang malas buat, cikgu tak bagi the exact time bila nak hantar karangan tu. Cikgu noraini ni ajar BM, so kerja dia suruh buat karangan manjang sebab tu lah aku sampai sekarang star bab bab mengarut meraban berjela jela nih. Semuanya sebab dia lah. *tiba.


Bila dia tak cakap bila patut hantar, kitorang satu kelas memang set set buat lambat lambat sekali bila dia mintak kerja tu, masing masing melopong. Habislah habislah, meletus dah gunung berapi, terus cikgu keluar kelas jalan dengan esak tangis, (saja letak cikgu menangis, baru bikin gempak sikit, wakakkakaaka).


Korang semua tahu kitorang buat apa? Satu kelas ni sepakat pergi carik cikgu. Habis pusing satu sekolah macam rombongan sekolah datang nak melawat tengok tengok padahal memang sekolah sendiri. Kitorang steady jela jalan ramai ramai kan, las las jumpa kat mana korang taw. Dekat kantin. Pergi makan rupanya cikgu ni. Aku ingatkan dia pergi tandas menangis teresak esak memikirkan kenapalah anak anak murid dia ni perangai macam nak kena sekeh je.


Habis penuh satu kantin tu kitorang conquer, mak cik kantin dah pelik dah. Dia ingat cikgu ni bawak kitorang datang situ nak belanja makan agaknya. Kalau lah betul tafsiran mak cik tu suko den.  Perut saya kenyang, mak cik pun kayo. Yelah, lepas kitorang habis pujuk tu, mana tahu dia suruh duduk sekali nak belanja makan ke minum ke hape. Malangnya tidak! Pujuk punya pujuk, akhirnya cair gak cikgu ni. "Cikgu, mintak maap ye, Lepas ni, kami janji kami takkan buat lagi" Ke lagi manis ayat dia, aku pun dah lupa.


Haaaaa... macam tu lah lebih kurang alkisahnya. Korang kalau nak bagi cikgu cepat ingat lepas bertahun tahun tak jumpa, buatlah macam kitorang ni, konfem! mesti terus ingat, tak payah pikir, eh kamu ni batch yang mana eh? Cikgu dah lupa pulak. -_-".



HAHA. Aku nak cerita pasal raya, pasal benda lain pulak aku canang. Nasiblah.


Lepas pergi rumah cikgu kitorang dah tak tahu hala tuju, las las pergi tengok wayang ramai ramai masuk pakai baju kurung. Masing masing dapat duit raya kan, apa lagi, joli lah.


Owh, froggie, kau memang idaman kalbu.


Lepas tu, kitorang pergi jalan jalan dekat billion. Niat di hati nak pergi terjah sorang membe kitorang ni, hafifi. dia kerja dekat sana. Las las, dia tengah rehat masa tu, budak budak ni dengan tak ada kerja, pergi belek selai selai bear bear, yang ada kat situ.


Hamik kau, sorang sorang nak buat muka comel comel.






Asal ko ni kurus sangat haaaa...


Acai, tidakku sangka ko pun digodai oleh mereka..;p


Hah! taknak kalah, tak comel pun ko capik terima jelah..;p




Hope jumpa korang lagi raya tahun depan. see ya!


Btw, kitorang dapat jumpa membe kitorang tu, dah nekad nak pergi jumpa kan. Mana boleh batalkan, even budak yang lain dah balik, kitorang yang tegar ni, tunggu sampai malam baru balik. Dapat jugak tengok dia buat kerja. wakakkaakka.


SELAMAT HARI RAYA KAWAN KAWAN

:)



Wednesday, September 22, 2010

finally, P is mine!







Korang... korang... korang semua!!!!!! aku dah lulus test jpj. Uhhhh, sungguh gembira sampai tidak terkata kata. Lepas ni, aku boleh bawak korang jalan jalan. hihi. Syukur sangat sangat dah lulus. Thanks banyak banyak untuk kawan kawan kesayangan. Banyak bagi aku support. Korang memang terbaik!!! Wa tabik sama u olzzzz!!! ^_______________^



Selamat tinggal AMN academy



Banyak suka dan duka aku lalui di sini, even untuk beberapa bulan je. Banyak ragam orang aku tengok. Kan orang cakap, makin kita jauh berjalan makin banyak pengalaman, sebab tu aku suka pergi jalan jalan.  Sambil berjalan boleh kuruskan badan.. ;p. Berat aku dah naik!! Semua gara gara sogokan makanan yang melimpah ruah. Mana taknya, sebelum masuk tidur, aku bedal nasik sepinggan 2 pinggan. Rasakan! Kadang kadang, dekat kawasan rumah aku tu pun aku tak habis jalan jalan lagi akibat kekangan masa. HAHA. tipoooo, duduk rumah aku mana keluar. Aku budak baik. hihi.


Bagi aku, memandu tu sangat penat. Aku tabikla pada orang yang bawak kereta berjam jam lamanya. Lagi lagi kalau bawak kereta manual. Kaki boleh kejang beb! Baru aku tahu macam mana ayah aku rasa. Selama ni, dia je yang drive sorang sorang bila balik kampung dari negeri sembilan sampai kelantan. Sampai je kampung, mesti ayah tidur. Dia nampak sangat penat. Pernah aku cakap dekat ayah, nak tolong bawakkan tapi aku tak ada lesen lagi masa tu. haih. Sekarang dah ada, bolehlah aku ganti tempat ayah aku. ^___^



 Nanti aku mesti rindu nak naik van AMN, dan port aku dengan membe aku selalu dekat belakang. port baekk punya!! :)


Monday, September 20, 2010

Kisah malam raya & 1 syawal



Lepas habis berbuka je, terus aku tercongok depan TV. Alasannya, aku nak tengok pengumuman raya. Aku tak mahu terlepas! Bagi aku, pengumuman raya itu adalah satu agenda yang sangat penting dan perlu di masukkan di dalam diari kehidupan setiap tahun. Sesiapa yang tak tengok pengumuman raya, sangat rugi! rugi! Tahu kenapa? Sebabnya, korang takkan jumpa lagi pengumuman seperti ini. Korang kena tunggu setahun lagi untuk berjumpa dengannya. Wahah! itu, bukan alasan yang kukuh! ;p


ishh, korang ni, bagi aku lah, kalau tak tengok pengumuman raya tu, rasa macam raya tu tak ada feel la, macam ada something wrong. Paling koman pun, korang dengar je da cukuplah.


Cepat! pergi hamik pen, conteng dekat kalendar 2011, korang nak tengok pengumuman raya. Masalahnya, kalendar 2011 dah ada yang produce ke? kahkahkah. Korang gunakanlah cara apa sekalipun, asalkan raya 2011 korang MESTI TENGOK pengumuman raya.


Punyalah lama aku tunggu bila dia nak umumkan, sampai aku rasa nak terberak pun aku tahan dulu. Korang tengok betapa gigihnya aku nak tengok sampai rutin harian aku hold dulu semata mata nak tengok rutin tahunan. haih. Jangan tiru aksi aku ye, kang tak memasal, berak yang dari 5 minit, bertukar jadi 5 jam kang gara gara korang tahan berak lama sangat, so tak jadi nak berak, postpone pulak untuk esok, las las berak keras. Wakakakakaka. Tak pasal pasal aku cerita pasal berak. btw, lepas aku dengar pengumuman raya tu, aku terus pergi berak lah. KAHKAHKAH.


Dan seperi biasa malam raya macam ni, kitorang kemas kemas rumah siapkan mana yang patut, tak payah siapkan mana yang tak patut, contohnya assigment! Motip sangat nak buat assigment waktu waktu macam nih. Kang tak memasal jadi stress kang.


Tengah tengah dalam kesibukan menyiapkan persiapan raya, terdengar satu suara comel yang gemersik lagi merdu di kejauhan.............



"Emakkkkkkkkkkkkk!!! adik aty lupa beli tudung raya."


"Macam mana ni mak????"



Emak aku dah hangin dah time nih!! Saje je anak dia nak bikin panas kan. Terimo yola omak, den ni memang macam ni.


Inilah salah satu rungutan yang mak aku terpaksa terima di malam raya. HAHA.


Aku dah gelisah dah. Habis aku tawaf satu rumah bagitahu semua mahkluk yang wujud dalam rumah itu bahawasanya aku terlupa nak beli tudung. Maksudnya di sini, aku bukan terlupa, aku bajet macam nak pergi beli lambat lambat sikitlah, malas nak beli awal sangat. Yang aku nih, memang dah nak nyawa nyawa ikan nak raya dah baru pikir nak beli. adeh!


Habis aku kena lecture sekali dengan mak aku. wakakakaka. Aku apa lagi, pergi geledah almari baju mak aku. Tengok kat bahagian tudung, aku selongkar satu satu. Mak aku tak tahu. hihi. Masa tengah tengah dok cari tu, tiba tiba................


jeng jeng jeng..............





jeng......... jeng........





jeng..........................................




wakakaakakaka... saje bagi saspen.




Aku jumpa satu tudung lama corak corak. dan aku rasa itu bukan tudung lama sangatlah, aku tapernah tengok pun mak aku pakai tudung ni. Nampaknya, anak dia yang comel ni lah yang pakai...;p



haaaaaaaaaaaaaaaa... comel? comel? comel tak? ;p




tengok dari gamba nih, nampak macam aku bau songkok adik aku kan. haih. -_-"



Masa ni, baru balik dari kubur, rupa rupanya, dah 8 tahun arwah wan tinggalkan kami dan sudah 9 tahun arwah atuk tinggalkan kami. Semoga roh mereka dicucuri rahmat. amin.



ini anak cousin aku, wani. soooo, kira dua pupu aku lah. kupu kupu pun bolehlah.





yang pakai baju merah mak ngah kat belakang tu, sepupu aku, kak ayu. eh kejap, dia memang anak mak ngah aku pun. kebetulan!



Korang agak agaklah, padan tak dengan baju raya aku yang kaler peach ni? Kejap aku tengok ok je, kejap macam tak! Takpelah, aku belasah je pakai. Asalkan aku ada tudung, itu kira tudung raya la jugak kan sebab baru first time pakai. hihi.



Dah! itu je nak cerita sebenarnya. wakakakakakakaa.




fyi, tahun ni, family aku tak balik kelantan. SEDIH! dah dua tahun dah tak dapat balik.T__________T

Friday, September 10, 2010

Ucapan raya dariku untukmu ;p






Dikesempatan ini,

inginku menyusun sepuluh jari kaki,
jari tangan,
sambil buat muka comel sekali,
memohon kemaafan,
andai ada tersilap kata,
terkasar bahasa,
terumpat sini sana,
terambil makanan tidak semena mena,
terguris hati,
terguris perasaan.



Korang!!! bawak balik kuih raya banyak banyak, nanti aku tolong habiskan ye...;p

salam dihulur dengan kasih mesra
SELAMAT HARI RAYA AIDILFITRI
MAAF ZAHIR & BATIN

=))


Yang cute lagi gojes, 
t-ha


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...